Diyomki

TEDx Reset

Erdil Yaşaroğlu — Thu, 21 Apr 2011 07:52:36 +0000

Bayağıdır yeni yazı yazmamışım bloga. Bir önceki yazıya baktım da Komikaze 12 kitabım çıktı falan diyo. Oysa şimdi Komikaze 14 var hehe… (Ne hehesi, ohha!) Şu Twitter Facebook falan derken burayı çok ihmal ettiğimi farkettim. Ara ara yazmaya devam edicem… Umarım…

10 Şubat’ta, Boğaziçi Üniversitesinde TEDx Reset yapıldı.
TEDx Reset de ne? dersen, http://www.tedxreset.com/node/77 linki sana yardımcı olur.
TED de ne? dersen, http://www.tedxreset.com/node/76 linki yardımcı olur.

Bu TED konuşmalarını yıllardır takip ederim www.ted.com‘dan. İnanılmaz güzel konuşmalara denk geldim bu yıllar boyunca. Bana çok ilham verdi. (Aaa, İngilizce buuu dersen, bazılarında Türkçe alt yazı da var.)

Üniversitelerde ve liselerde yaptığım söyleşilerin bir kısmında karikatürün mutfağını, karikatürlerle anlatıyorum. Onun kısa bir versiyonunu da TEDx için anlattım. Bıdı bıdı etmeme gerek yok. Bütün olay aşağıda.

Kirli Dünya

Erdil Yaşaroğlu — Thu, 10 Jul 2008 19:38:18 +0000

2 sene aradan sonra, yeni kitabım çıktı. Kirli Dünya… Komikaze serisinin 12. kitabı.Yeni kitap çıkınca, eskilerine de şöyle bi göz gezdiriyon. Kıyaslama babında…Sanırım en iyi kitap bu oldu. Olgunluk dönemi karikatürleri :P

Biraz ilgiliysen kitaplar arasındaki çizgi ve espri farkını hemen anlıyon. İlk kitap daha naif, çocuksu ve duygusal esprilerle dolu. Hatta arada ağlatanlar bile var. Büyüdükçe, esprilerde büyüyo. Çizgi değişiyo. 12 kitap da birbirinden farklı. Farklı olmazsa korkarım… O zaman yerinde duruyosun demektir ve bu çok kötü bişey.

Neyse, Komikaze 12 Kirli Dünya güzel bi kitap oldu. Ben mutluyum. Bundan sonraki daha komik olur umarım…

Doğan Kitap bu ilanı hazırlamış kitabın tanıtımı için. Efsane lafından kıllandım bitek… Hakan Peker aklıma geliyo efsane diyince :)

Ninja

Erdil Yaşaroğlu — Sat, 21 Jun 2008 08:06:57 +0000

Bizim kapıcı ninja…

Sabahları 8:30 gibi gazete getirir kapıya koyar… Hiç görmem… Kıllanmaya başladım adamdan…

Bigün onu yakalamaya karar verdim… Kalktım 8 de… Evdeki ses yapan herşeyi kapadım beklemeye başladım. Gazeteyi kapıya bırakırken illa ki bi ses çıkaracak. Ben de kapıyı açıp yakalıycam…

Saat 8:35 oldu çıt yok. Kapıyı açtım usulca. Bi baktım gazete orda… Sinir oldum. Kaçmıştı…

Ertesi gün yine kalktım 8 de. 8:25 de kapıyı açtım baktım kimse yok. Gazete de. Otomatik de kapalı, karanlık. Bilgisayarın başına oturdum sinirle. On saniye bile olmamıştı ki soğuk bi ürperti oldu. Hızla kapıya gittim. Gazete orada duruyordu ama ninja yoktu… Üstelik otomatik de kapalıydı… Karanlıkta gelip gitmişti…

Sonraki gün kapıyı açtım, tabure koydum, oturdum bekliyorum… Otomatik yandı. Heyecanlandım… 3 dakka geçti gelen giden yok… Otomatik söndü. Msn‘den mesaj geldi. Gittim baktım:
Axi-Bu saatte naapıyon len ayakta?�
Erdil-Oğlum kapıcımız ninja galiba. Şimdi onu…

Birden yaptığım hatanın farkına vardım ve kapıya koştum. Gazete oradaydı. Otomatik kapalıydı ve kimse yoktu… Bir süre karanlığa baktıktan sonra kapıyı kapattım.

Korkuyorum…

20 Soru

Erdil Yaşaroğlu — Tue, 03 Jun 2008 06:05:15 +0000

Taraf Gazetesi‘nin 20 soru diye bi köşesi var.
Dün de orada benim cevaplarımı yayınladılar:

1. En sevdiğiniz kelime nedir?

Eğlenceli.

2. En nefret ettiğiniz kelime nedir?

Olmaz.

3. Sizi ne heyecanlandırır?

Motosiklet.

4. Heyecanınızı ne öldürür?

Heyecanlandım mı meteor gibi olurum. Hiçbirşey yönümü değiştiremez…

5. En sevdiğiniz ses nedir?

Rüzgar.

6. Nefret ettiğiniz ses nedir?

Yeşil ışık yanar yanmaz arkadan çalan korna.

7. Hangi mesleği yapmak istemezsiniz?

Muhasebe.

8. Hangi doğal yeteneğe sahip olmak istersiniz?

Yerden 10 cm. havada yürüyebilmek isterim. Dünyaya yakın ama dünyadan ayrı…

9. Kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz?

Hugh Hefner.

10. Nerede yaşamak isterdiniz?

İstanbul’da Saruman’ın kulesi gibi bi kulede… Pelerin bile takarım o zaman.

11. En önemli kusurunuz nedir?

Yemeğimi paylaşmam.

12. Size en fazla keyif veren kötü huyunuz hangisi?

Az uyumak.

13. Kahramanınız kim?

Arıyorum hala.

14. En çok kullandığınız küfür nedir?

Sittir veya hasstir versiyonu. (annem okumasın)

15. Şu hanki ruh haliniz nasıl?

Dingin neşeli.

16. Hayat felsefenizi hangi slogan özetler?

Gerekirse yaparım.

17. Mutluluk rüyanız nedir?

Ara sıra rüyamda tır kullandığımı görürüm.

18. Sizce mutsuzluğun tanımı nedir?

Hayalleri ertelemek.

19. Nasıl ölmek istersiniz?

Gizli fil mezarlığında sessizce ölen bir fil gibi.

20. Öldüğünüzde cennete giderseniz Tanrı’nın size kapıda ne söylemesini istersiniz?

Yine mi sen?

Art Of Football Yeni Vidoosu

Erdil Yaşaroğlu — Thu, 29 May 2008 17:03:30 +0000

Yeni bi filmi çıktı Art Of Football projesinin. Onu da koyiim dedim… Bi hafta Youtube‘un açılmasını bekledikten sonra Ankara Mahkemeleri galip geldi, ben pes ettim ve Google Video‘ya koymaya karar verdim.

Milano‘daki sergi ve sonraki partisini anlatan bir kısa film. Müziği ise süpper…

Teknoloji Marketleri

Erdil Yaşaroğlu — Wed, 28 May 2008 11:54:28 +0000

Telefona bi blutut steryo kulaklık aliim dedim. Müzik dinlerken neşeli oluyo kablosuz falan… Aletten ayrı gezinebiliyon. Telefon gelince de sesi kısıp konuşmana da izin veriyo. Ayrıca bilgisayara da takıp, sıkayp veya onlayn oyunlarda kulaklık mikrofon olarak kullanıyon. Çişe bile gidebiliyon konuşurken… Arkadaşların farkederse kızıyo ama…

Geziyom teknoloji marketleri… Blutut steryo kulaklık istiyorum diyorum, bana kablolu kulaklıkları gösteriyorlar.
Kablosuz, blutut istiyorum diyorum. Bu sefer de tek kulağa takılan mono blutut olanları gösteriyorlar.
Yav müzik dinlemek için blutut istiyorum diyorum. Kablolu steryo kulaklıkları gösteriyolar…
Kablosuz diyorum, vayrlıss kulaklık gösteriyorlar…

İstisnasız hemen her teknoloji marketinde durum böyle…

Plazma diyince Allahına kadar biliyo ama tırtolar… İlgilendikleri alet olunca, içindeki devrelere kadar biliyo topikler… Kızıyom böyle olunca. Sattığın her aleti bilicen. Yok öyle ben sadece ilgilendiklerimi bilirim gerisinden aşşaa Kasımpaşa…

Sonunda başka bir teknoloji markete girdim, blutut steryo mikrofonlu kulaklık istiyorum dedim, “bizde yok” dedi çalışan… Şöyle omuzunun üstünden arkasındaki duvara baktım ve, “işte orda var” dedim… “Aa? var mıymış?” dedi tavşan… Aldım çıktım…

Telefonla konuşurken süper, müzik dinlerken telefon kuyuya düşmüş gibi geliyo sesi… Nooluyo len dedim, araştırdım. Benim telefon A2DP‘yi desteklemiyomuş… Buyur… Bu zırt da telefonun blututtan steryo ve kaliteli ses göndermesini sağlayan şeyiymiş meersem…

O kadar kastıktan sonra kıçımda patladı alet… Ama yine de Warcraft oynadığım zamanlarda arkadaşlarla online konuşurken, arada çişe gidebiliyom… Muhabbetten kopmadan…

Art Of Football

Erdil Yaşaroğlu — Tue, 29 Apr 2008 12:44:16 +0000

Nike, Art Of Football projesi için 11 ülkeden 11 sanatçı seçti. Türkiye’yi temsilen de ben bu projede yer aldım. Hayatımda ilk defa ülkem adına biyere iş yapıyodum, gerildim…

NE Kİ BU ART OF FOOTBALL?
Art of football, futbolun sanatı demek. Avrupa Kupası için yapılan bi proje bu. 11 sanatçı futbolun sanatını yapıyo ve bunlar Milano‘da sergileniyo. Sonra dünyadaki diğer sanatçılara deniliyo ki, sen de katıl. Katılanlar arasından bir 11 tane daha seçiliyo ve Avrupa Kupası başladıında İsviçre‘nin Basel kentinde 22 işten oluşan esas sergi yapılıyo. Finalinde de sergiye katılanlardan biri seçiliyo ve Nike‘ın limited edition bir ayakkabısının tasarımını yapıyo. Bu da çok eğlenceli bişiy tabii…

Geçen aylarda Nike‘dan Zeynep aradı beni dedi ki, seni seçtiler… 20 günün var yapacağın işi Milano‘daki sergiye yetiştirmek için. Buyur… Dedim ki, Nike‘in CEO‘su Türk mü? Niye yumurta döte dayanınca başlıyo proje? Cevap olarak Mhehe diye güldü…

Konu futbolun sanatı. Tamamen serbestsin dediler. İstersen peçeteye bişeyler karala onla katıl dediler… Peçete karalaması ayıp olur diye heykel yapmaya karar verdim.

Projenin başında ünlü ingiliz fotoğrafçı Nick Knight ve Show Studio var. Ne havalı bi ismi var adamın yav. Nik Nayt. Kafiye canavarı gibi… Ben 20 günüm var tutuşmasıyla, birinci günde buldum yapacağım şeyi… 3 gün de internetten yapıldı mı benzer bişey diye araştırmakla geçti. Geriye kaldı 14 gün…

Bu totemin eskizi

Adını Totem koydum. Futbol gibi basit anlaşılır, ilgi çekici ve etkileyici bir heykel yapmak istedim. Biraz karikatür gibi, biraz heykel gibi, renkli ve eğlenceli… O yüzden bu futbol totemini tasarladım. Tabii aynı zamanda taşınabilir, sağlam ve yapımı kolay olması lazımdı.

Tek başıma yapamıyacağım için Cow Parade ineğini de beraber yaptığım Şekil Tasarım‘a gittim. Mimar Sinan Heykel Bölümünden sınıf arkadaşlarımın kurduğu atölye. Bu tarz çalışmalar için süper biyer.

Hemen çalışmalara başladık…

Önce çamurdan yaptık kollarını bacaklarını…

Sonra da polyesterden döktük. Hafif ve sağlam…

Arkadaki tabelaya dikkat ettik.

Oto boyası ile metalik renklere boyadık. Neşeli oldu…

Soldaki dobik benim. Sağdaki ise Totem.

Nike’da bütün bu sürecin filmini çekti:

Bitti sonunda… yaklaşık 4 metrelik bi heykel olmuştu. Biter bitmez paketleyip Milano‘ya yolladık.Bikaç gün sonra ben de gittim.
Milano Nike Art Sdudio‘da sergi açılışı yapıldı. Beleş içkiden mi yoksa sanat sevdiklerinden mi anlamadım, hınca hınç doldu sergi salonu. Hayatında iki karma sergiye katılmış birinin üçüncü sergisinin yurtdışında olması, kıçında küçük ter damlaları oluşturuyo tabii sanatçının. Sonra gelen tebrikler ve abartılı iltifatlarla rahatladım ve kıçım kurudu…Diğer sanatçılar ülkelerinin en meşhur adamlarıymış meğerse. Hepsiyle kaynaştım ve güzel bi sergi açılışı oldu. Gavur arkadaşlarımla World Of Warcraft oynarken geliştirdiğim İngilizcemle röportajlar bile yaptım… Tam karnım acıkmıştı ki Nike‘ın halkla ilişkilerini yapan Elif yemeğe gideceğimizi söyledi. Heey! dedim. Sonra da Art Of Football partisine gitçekmişiz. Heeeeey! dedim.

Süper İtalyan yemeklerinden sonra koccaman 3 katlı bi klübe gittik. Kapısında emekli maaş kuyruğu gibi upuzun bi kuyruk vardı. Havalı olan, yandan girişi kullandık kuyruğa girmeden. İçeri girdiğimde heryerde plazmalar vardı ve hepsinde Erdil Yasaroglu/Turkey yazıyodu. Nooluyo lan dediğim anda bi sonraki sanatçının ismi geldi. Dominic Wilcox/UK… (Bunu ismi de pek havalı yav… Nooluyo?) Sonra da diğer sanatçıların resimleri… İsimlerimizi döndürüp durdular plazmalarda gece boyunca. Pek havalıydı yav.

Biraz eğlendikten sonra, ertesi gün şehri gezcem diye erkenden kaçtım partiden.

Milano‘ya ilk defa gelmiştim. Pek sevmedim şehri… Erkek çocukları için hiçbişey yok valla… Kızlar için cennet. Hiç elektronik, bilgisayar, ıvır zıvır dükkanı yok. Varsa yoksa kıyafet, çanta, ayakkabı…

Şimdi İsviçre‘deki esas sergiyi bekliyom. 4 Haziran’da Art Bazel‘de açılcak. 6 Haziran’da da Türkiye‘nin maçı varmış orda. Duyar duymaz “bilet bulun bana” diye pıçırdım Nike‘a.

Bu arada sen de olaya katılmak ve Art Of Football projesi hakkında bilgi almak istersen, Nike1/1 sitesine bakabilirsin. Sevgiler…

Basket

Erdil Yaşaroğlu — Sat, 12 Apr 2008 09:58:54 +0000

36 yaşındayım… En yakın arkadaşlarımdan biri olan Can‘da 48 yaşında…
Yaklaşık 10 senedir basket oynamadık… Geçen gaza geldik “evin yanında saha var olum. Bi top alıp oynayalım” diye… Top aldık. Oynamaya gittik… Biriki top attık, nefes nefese kaldık. Sonra maç yapalım dedik… Tam saha, birebir… 2′de biter… Maç 1-1 giderken yeni kural koyduk. Koşmak yasak… Maç bittiğinde 15 dakka yığıldık bi yere ve kendimize gelince yandaki mantıcıya gittik hemen.
Kim mi kazandı? Ne önemi var? Maç diil ki bu, rezillik :)

Ford Transit Taxi

Erdil Yaşaroğlu — Wed, 26 Mar 2008 07:37:04 +0000

Ford, Kocaeli fabrikasında Amerika pazarı için taksi üretiyor.

Yüzde otuz az yakıt tüketimi.
Yüzde doksan az karbon emisyon oranı.
Geniş iç hacim.
Büyük bagaj kapasitesi.
13 inç dokunmatik elsidi ekran.
Klima.
Yüksek hızlı internet bağlantısı.
Ekranda aracın konumunu ve taksimetreyi her an görebilme imkanı.
Müşterinin takip edebildiği, yol üzerindeki trafik durumu, restoran, müze vb. gösteren navigasyon sistemi.

Ford’dan rica ediyorum Türkiye pazarı için de bir araç üretsinler.

Her an patlayabilen lepege depolu.
Dar iç hacim. Mümkünse yolcu koltuğu çökük.
Kafalıkları sökülmüş.
Lepege yüzünden 1 bavul zor alan bagaj kapasitesi.
Ön koltukların arkasında duran parça pinçik olmuş, nemli eski gazeteler ve dergiler. (Mümkünse, her zaman temin edilemiyor tabii.)
Abi astımım var ya da bozuk bahaneleriyle çalıştırılmayan klima.
Gündüz giderken gece veya şehir dışı açılabilen ama müşteri tarafından farkedilmeyen özel taksimetre.

En kısa zamanda bekliyoruz.
Teşekkürler Ford…

Simit

Erdil Yaşaroğlu — Sat, 22 Mar 2008 09:27:48 +0000

Bayılıyom yaa simite.
Benim evin önünden hep geçiyo simitçi… 8-9 arası, sabahları…

Bi ara hergün alıyodum. Ayı gibi de yediim zamanlar. tek başıma günde 4-5 simit alıyorum.
O günlerden birinde arkadaşlarla Roksi‘ye gitmiştik. Sabaha kadar pıçırdık, ben de eve gelip sızdım…

Sabah simitçi geçer ya. Sesi gelir önce uzaktan, sonra gitgide yaklaşır, ardından uzaklaşır ve kaybolur…
Simitçinin sesiyle uyandım. Ne yakınlaşıyoo, ne uzaklaşıyo… Sabit.
Beş dakka geçti, hala sabit.
Bağırıyo: Simiiiiit! Simiiiit!
Merak ettim kalktım baktım camdan. Bana bakıyo… Simiiit! Simiiit!

:O Meğersem bana bağırıyomuş kurnaz…
Güldüm, aldım bi beş tane daha… Böyle fil gibi yersem dadanır tabi adam. Naapsın?

Bu aralar yemiyom. Çok kilo yapıyo çünkü… Paketin içinde satılan kare, kepekli ve sıkıcı ekmeğe devam…

Hep soldakini bekledim sabahları ama sağdaki geldi…

Süper Kahraman Olabilirim

Erdil Yaşaroğlu — Wed, 19 Mar 2008 09:40:07 +0000

Arabam bozuk… Elektrik arızası var. Gidiyo ama arada kendi kendine çocuk kilitlerini devreye alıyo, aynaları açıp kapatıyo falan… 4 kere servise gitti, bissürü şey değişti. Hala yapamadılar.

Motorum bozuk… Elektrik arızası var. Gidiyo ama arada ABS sistemini devre dışı bırakıyo, frenleri tutmaz oluyo falan… 4 kere servise gitti, bissürü şey değişti. Hala yapamadılar.

Ben de hayal gücü geniş ve salak biri olduum için bütün bu arızaların benim yüzünden olduğunu düşünmeye başladım… Vücut enerjimle bozuyorum araçları… Süper güçlerim var…

Dün akşam Okan Bayülgen‘in ofisindeyim. Toplantı yapıyoz. Işıklar gidip gidip geliyor… Komple diil. Kuvvetlice pırpır ediyor arada… Neden olduunu bilmiyolar…Tavşan olduum için hemen atladım:

-Benden o… Vücut enerjimle araçları bozabiliyorum… Dedim.

Okan da:

-Yok senden diil, senden önce de vardı. Dedi…

Süper kahramanlık hayallerimi sekteye uğrattı… Gerçi araçları bozarak pek faydalı bi kahraman olamam ama olsun… Güç insanı sarhoş ediyor işte…

Beni görünce dikkatli ol… Ya süper kahramanım, ya da arabam bozuk…
Ya bozarım, ya ezerim…

Oğuz Abi

Erdil Yaşaroğlu — Mon, 25 Feb 2008 19:27:44 +0000

Ben hayatımda 3 kere karşılaştım Oğuz Aral‘la…
İlki Gırgır‘a amatör olarak karikatür götürdüğümde. 5 dakika karikatürlerime bakmıştı.

İkincisi, 5-6 sene evvel kitap fuarında ondan imza almak için kuyruğa girmiştim. Kitabını imzalarken “ben de karikatür çiziyorum” demek istedim ama diyemedim.

Üçüncüsü ise, Penguen‘i kurduğumuzda bizi evine çağırdı. Yaptığımız dergiyi sevmiş. Orada 5-6 saat sohbet ettik. Akıl verdi, fikir verdi… Tecrübelerini paylaştı… Benim için muhteşem bir gündü…

Sonra kaybettik Oğuz Abi‘yi.

Ben öğrencisi olamamıştım ama hayatımı değiştiren Gırgır‘ın kurucusunu seviyorum. Penguen‘i bile onun attığı temellere borçlu olduğumuzu biliyoruz.
O yüzden arkadaşlarımızla büyük ustamız Oğuz abinin bir karikatür heykelini Cihangir Parkı‘na diktik.

Geçen sene yakıldı heykel… Sarhoşun biri yakmış. Azcık kafadan da kaçık… Sorun diil dedik, tamir ettirdik…

Geçen hafta Leman‘dan Çağçağ abi aradı. Sesi üzgündü ve Oğuz abinin heykelinin parça parça edildiini haber verdi. Çağçağ abi Cihangir‘de oturuyor ve Cihangir Güzelleştirme Derneği‘nin üyesi… Heykeli oraya koymamızda bize çok yardımcı olmuşlardı.

İki kişi tepesine çıkıp devirene kadar sallanmışlar, sonra da balyozlarla parça parça etmişler Oğuz abiyi. Tanıkların söylediği bu.

Parçaları topladık, suç duyurusunda bulunduk ve tamir etmek (daha doğrusu yeniden yapmak) için çalışmalara başladık…

Tehdit ediliyoruz. Bazen çok abartılı olabiliyo bu tehditler… Bir kısım kişiler karikatüristleri ve mizah dergilerini sevmiyolar. Son yıllarda daha da arttı bu kişiler. Cesaretlendi… Hiçbir eleştiriye tahammülü olmayan insanlar bunlar…

Bu arada geçen hafta Tayyip Erdoğan 4. davasını açtı karikatüristlere…

Eeee, imam osturursa…

Tayyip Oldum

Erdil Yaşaroğlu — Sun, 24 Feb 2008 11:36:35 +0000

Evrim cep telefonuyla benim fotomu çekti. Telefonun içindeki efekt programıyla suratımı bozdu… Masadaki herkese yaptı bunu, bi tek ben Tayyip oldum yaaa…

Bal Arıları

Erdil Yaşaroğlu — Sat, 23 Feb 2008 09:58:19 +0000

Neyşınıl Ceografik izlerken çok ilginç şeyler öğrendim. Senle paylaşmak istiyorum.

Katil eşek arıları, bal arılarının kovanlarını talan etmeden önce bir casus gönderirmiş. Bal arılarının da tek savunması bu casus arıyı öldürmekmiş.
Casus arı kovana girdiği zaman, bal arılarından onlarcası eşek arısının etrafını tamamen sararlar ama iğne batırmazlarmış. Onu tamamen sardıktan sonra titreyerek ısı oluştururlarmış. Eşek arıları 46 dereceye kadar dayanabiliyorlarmış. Bal arıları ise 50. Titreyerek eşek arısının etrafındaki ısıyı 47 dereceye kadar çıkartıp onu öldürürlermiş. Bunu yaparken aralarından dayanamayıp ölenler de olurmuş ama hemen yerini başka bal arıları alırmış.

Casus eşek arısını ellerinden kaçırırlarsa, bu koloninin sonu demekmiş. Çünkü 30- 40 kadar katil eşek arısı kolonideki binlerce bal arısını kolaylıkla öldürebilecek güce sahipmiş…

Ne acayip bi dünyada yaşıyoruz…

Yıldız Savaşları

Erdil Yaşaroğlu — Sat, 23 Feb 2008 09:24:01 +0000

Amerika, arızalı olduğunu söylediği bir uyduyu savaş gemisinden attığı bi roketle vurdu.
Bu eski başkan Reagan‘ın “Yıldız Savaşları” projesinin bi uzantısı. Ne kadar “arızalı uydu vurduk” deseler de, bütün dünya bunun bir Yıldız Savaşları denemesi olduğunu düşünüyor.

Bu olay Rize‘de paniğe yol açmış. Çünkü köylerdeki camilerden “ABD tarafından vurulan uydu, herhangi bir yere düşebilir. Böyle birşey olması halinde kimse dokunmasın” anonsu yapılmış.
Şimdi Hürriyet‘ten okudum…

Dünyanın herhangi bi yerine düşebilecek olan uydunun bir tek Rize‘de panik yaratması tesadüf diil sanırım.
Çünkü Rizeliler enterasan insanlar…

Ben de Rizeliyim, ordan biliyorum…